Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μετακομίζουμε!


Απουσιάζω πράγματι τον τελευταίο καιρό, αλλά σύντομα θα επανέλθω και θα προχωρήσω σε μια ριζική ανανέωση του παρόντος ιστολογίου. Το νέο ιστολόγιο σχεδιάζεται πλέον έξω από το blogspot, που φιλοξένησε μέχρι τώρα τα άρθρα μου. Θα προσέξατε την υποσημείωση demo στο κεντρικό banner της παρούσας σελίδας. Πράγματι ήταν ένας πειραματισμός η συλλογή αυτή των άρθρων, αρκετά ενθαρρυντικός μάλιστα. Έλαβα πολλά σχόλια που με γέμισαν αισιοδοξία και μου έδωσαν δύναμη να συνεχίσω.

Μια εξήγηση ακόμα. Μετακινούμαι πράγματι από το blogspot, αν και αναγνωρίζω ότι πρόκειται για μια πλατφόρμα προσιτή και εύκολη. Για την ακρίβεια δεν θα απενεργοποιήσω το παρόν blog απλά θα το αναπτύξω πάνω σε δικό μου server, καθώς με ενοχλεί η απώλεια ελέγχου που συνεπάγεται η παράδοση μιας πνευματικής δουλειάς στις διαθέσεις της Google, που είναι η ιδιοκτήτριά του. Επίσης όσο ένα blog μεγαλώνει τόσο πιο δύσκολος γίνεται ο χειρισμός του σε μια πλατφόρμα που ρυθμίζεται με XML.

Υπάρχει και ένα θέμα ελευθερίας επιλογών τελικά. Ανήκω σε αυτούς που αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό την υπερβολική χρήση του blogspot ή του facebook καθώς δεν είναι διάφανος ο τρόπος που χειρίζονται τα δεδομένα που τους εμπιστευόμαστε. Κάποια στιγμή θα αναπτύξω εκτενέστερα το σύγχρονο αυτό πρόβλημα. Στο μεταξύ ΜΕΤΑΚΟΜΙΖΟΥΜΕ!!!

ΥΓ  Σύντομα θα δημοσιεύσω τον υπερσύνδεσμο προς το νέο μας ψηφιακό...σπίτι...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αγαπητοί αναγνώστες    Μετακινούμε το περιεχόμενο της ιστοσελίδας μας, όπως σας έχουμε παλιότερα ανακοινώσει.  Πράγματι παρατηρούνται καθυστερήσεις, αλλά το τελικό αποτέλεσμα θα δικαιώσει πιστεύουμε την αναμονή.   Το παρόν blog διατηρείται για ιστορικούς λόγους, αλλά μια επιλογή από τα άρθρα του μετακομίζει στο νέο   χώρο, ταξινομημένο στην γενική κατηγορία τα παλιά. Στο καινούριο blog θα μιλήσουμε για τη ζωή, την πολιτική και την κοινωνία στους καιρούς μας.  Αργότερα θα εμπλουτίσουμε με το νέο περιεχόμενο το ανανεωμένο memorandum days .    Σας ευχαριστούμε για την αγάπη σας.

Η ράφτρα της Κοκκινιάς

Μαλαματένια λόγια, Γιάννης Μαρκόπουλος, Μάνος Ελευθερίου Το ιστορικό βίντεο του 1974 "Καλύτερα να σ' έλεγαν Μαρία και νά 'σουν ράφτρα μες την Κοκκινιά. .. " Αριστουργηματικό τραγούδι, ιστορική συνάντηση, ο νεοελληνικός πολιτισμός σε μια πολύ δυνατή στιγμή του. Και η δύναμή του αυτή δεν πηγάζει από τις... συμμορίες, αλλά γεννιέται απλά και αβίαστα από την ράφτρα της Κοκκινιάς. Κοιτάζω ξανά και ξανά το παλιό  βίντεο του 1974. Τα σεμνά παιδιά που τραγούδησαν τόσο δυνατά αυτό το τραγούδι, μου φάνηκε πως γεννήθηκαν κι αυτά από μια τέτοια μάνα. Και της αποτίουν ύψιστο φόρο τιμής. Η παλιά Κοκκινιά Ποια είναι η ράφτρα της Κοκκινιάς ; Κυριολεκτικά μιλώντας, θα μπορούσε να είναι μια προσφυγοπούλα, που κατάγεται από την χαμένη πια γι αυτήν πατρίδα της Ιωνίας, που μεγάλωσε σε ένα πολυπολιτισμικό περιβάλλον και ρίχτηκε σε ένα άθλιο αντίσκηνο στις αλάνες τότε της Κοκκινιάς, θύμα βίαιου ξεριζωμού και μιας πρωτοφανούς σε μέγεθος αλλά και ιστορική β...

Η Κερατέα και το κράτος των Αθηνών

Το 1864 ιδρύθηκε στο Λαύριο η Εταιρεία “ Roux-Serpieri-Fressynet”, από ένα Ιταλό μεταλλειολόγο που, μαζί με Γάλλους χρηματοδότες, αγόρασαν από την Μονή Πεντέλης και την κοινότητα της Κερατέας 11.000 στρέμματα γης για να αρχίσουν εξόρυξη μεταλλευμάτων και να στήσουν τα μεταλλεία του Λαυρίου , που οδήγησαν αργότερα στα περίφημα Λαυρεωτικά και στην πρώτη χρηματιστηριακή φούσκα του νεοσύστατου Νεολληνικού κράτους. Το 1982 η ΕΡΤ παράγει ένα σήριαλ, το πρώτο κάτω από την διοίκηση της πρωτοεκλεγείσας τότε σοσιαλιστικής κυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου, τα “Λαυρεωτικά”. Τυχαίο; Δε νομίζω! Η πολύπαθη περιοχή της Λαυρεωτικής, ουσιαστικά το νοτιότερο τμήμα της Αττικής χερσονήσου, υποφέρει πάνω από ένα αιώνα από περιβαλλοντική και κοινωνική υποβάθμιση, θύμα μιας παράδοξης επιμονής του κράτους των Αθηνών. Τα μεταλλεία του Λαυρίου, τότε, αύξησαν τη νοσηρότητα και θνητότητα της περιοχής, και έμειναν εκεί εξορύσσοντας, από τα αρχαία λατομεία, μεταλλεύματα μέχρι το 1977. ...