Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μερικά λόγια ακόμα για την Κερατέα


Δυνάμεις των ΜΑΤ σε απόγνωση!
Από τότε που έγραψα το προηγούμενο άρθρο μου το θέμα της Κερατέας βγήκε από την γραφική σφαίρα που το κρατούσαν τα φιμωμένα ΜΜΕ και έτυχε πανελλήνιας προβολής. Εκτός από την αποφασιστικότητα και το παροιμιώδες πείσμα του..γαλάτικου χωριού, πολλοί ανώνυμοι και επώνυμοι πολίτες ένωσαν τις δυνάμεις τους μέσα από το διαδίκτυο και κατάφεραν να αναδείξουν καλύτερα το κρίσιμο αυτό θέμα. Σαν αποκορύφωμα την περασμένη Τρίτη η εκπομπή του Λάκη Λαζόπουλου μετέφερε στην βραδυνή ζώνη υψηλής τηλεθέασης το πρόβλημα. Υπήρξαν και επικριτικά άρθα όπως αυτό.  Επίσης από τον οικονομικό τύπο γράφτηκαν αναλύσεις όπως αυτή. Όμως  όλοι εμείς που παρακολουθούμε αμήχανοι πολλές φορές την σύγκρουση,  θα πρέπει κατά τη γνώμη μου να αναλογιστούμε την ευθύνη μας σαν πολίτες και  να παραμείνουμε προσηλωμένοι στην ουσία της υπόθεσης.   Το θέμα της διαχείρισης των σκουπιδιών είναι κεντρικό πρόβλημα και σε μια συνεκτική κοινωνία θα έπρεπε να συζητείται εξαντλητικά σε όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Πόσο μάλλον όταν έχουμε να αποφασίσουμε για την διαχείριση των σκουπιδιών της μητροπολιτικής περιοχής της Αττικής. Όλοι οι νέοι δήμοι του Καλλικράτη παρακολουθούν τις εξελίξεις και η Αττική θα πρέπει να δώσει το, καλό, παράδειγμα στους υπόλοιπους.
Θα μπορούσαμε να υποστηρίξουμε μία ευρεία συζήτηση στα  ΜΜΕ,   με την συμμετοχή όλων των εμπλεκόμενων φορέων και των αρμόδιων υπουργών. Θα μπορούσαν να κληθούν συμπληρωματικά οι ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις και οι περιβαλλοντικές οργανώσεις. Να πέσουν στο τραπέζι όλες οι προτάσεις και οι πιθανές λύσεις. Δεν καταλαβαίνω γιατί ξοδεύουμε τόσο τηλεοπτικό χρόνο για κουτσομπολιά του χειρίστου είδους και δεν βρίσκουμε παρά ελάχιστο για να προβληθεί ένα θέμα που άπτεται του πολιτισμού μας σε τελική ανάλυση. Και τέλος να ερωτηθούν οι πολίτες της Αττικής, ποιος τους ρώτησε αυτούς; Πως έγινε ο σχεδιασμός; Σε ποια γραφεία και με ποια κριτήρια συμφωνήθηκαν οι συγκεκριμένες λύσεις;
Καλό θα είναι να το θυμόμαστε. Έχουμε τις ευθύνες μας σαν πολίτες. Η αδιαφορία μας αφήνει στους ειδικούς(;) το περιθώριο να υιοθετήσουν λύσεις για εμάς χωρίς..εμάς. Κάναμε την πολιτική...politics. Άλλα έστω την ύστατη στιγμή μπορούμε να τείνουμε χείρα φιλίας στους δημότες της Κερατέας και να βοηθήσουμε στην ποιοτική ανάδειξη του αγώνα τους. Κάθε πολίτης αυτής της χώρας θα ήταν κερδισμένος. Και η δημοκρατία μας επίσης.

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αγαπητοί αναγνώστες    Μετακινούμε το περιεχόμενο της ιστοσελίδας μας, όπως σας έχουμε παλιότερα ανακοινώσει.  Πράγματι παρατηρούνται καθυστερήσεις, αλλά το τελικό αποτέλεσμα θα δικαιώσει πιστεύουμε την αναμονή.   Το παρόν blog διατηρείται για ιστορικούς λόγους, αλλά μια επιλογή από τα άρθρα του μετακομίζει στο νέο   χώρο, ταξινομημένο στην γενική κατηγορία τα παλιά. Στο καινούριο blog θα μιλήσουμε για τη ζωή, την πολιτική και την κοινωνία στους καιρούς μας.  Αργότερα θα εμπλουτίσουμε με το νέο περιεχόμενο το ανανεωμένο memorandum days .    Σας ευχαριστούμε για την αγάπη σας.

Η ράφτρα της Κοκκινιάς

Μαλαματένια λόγια, Γιάννης Μαρκόπουλος, Μάνος Ελευθερίου Το ιστορικό βίντεο του 1974 "Καλύτερα να σ' έλεγαν Μαρία και νά 'σουν ράφτρα μες την Κοκκινιά. .. " Αριστουργηματικό τραγούδι, ιστορική συνάντηση, ο νεοελληνικός πολιτισμός σε μια πολύ δυνατή στιγμή του. Και η δύναμή του αυτή δεν πηγάζει από τις... συμμορίες, αλλά γεννιέται απλά και αβίαστα από την ράφτρα της Κοκκινιάς. Κοιτάζω ξανά και ξανά το παλιό  βίντεο του 1974. Τα σεμνά παιδιά που τραγούδησαν τόσο δυνατά αυτό το τραγούδι, μου φάνηκε πως γεννήθηκαν κι αυτά από μια τέτοια μάνα. Και της αποτίουν ύψιστο φόρο τιμής. Η παλιά Κοκκινιά Ποια είναι η ράφτρα της Κοκκινιάς ; Κυριολεκτικά μιλώντας, θα μπορούσε να είναι μια προσφυγοπούλα, που κατάγεται από την χαμένη πια γι αυτήν πατρίδα της Ιωνίας, που μεγάλωσε σε ένα πολυπολιτισμικό περιβάλλον και ρίχτηκε σε ένα άθλιο αντίσκηνο στις αλάνες τότε της Κοκκινιάς, θύμα βίαιου ξεριζωμού και μιας πρωτοφανούς σε μέγεθος αλλά και ιστορική β...

Τι μπορεί να σημαίνει ένας κάδος σκουπιδιών;

Ένα βροχερό πρωινό του Νοεμβρίου αποφάσισα να πετάξω τα σκουπίδια μου στον δημοτικό κάδο της γειτονιάς. Τα είχα διαχωρίσει με άψογη οικολογική συνείδηση, μία τσάντα για τον μπλε και μία για τον γκρι κάδο. Όταν έφτασα εκεί συνάντησα ένα περιποιημένο κύριο με ένα γάντζο να ανασκαλεύει τον γκρί κάδο. Η εικόνα με ξάφνιασε, καθώς στην πόλη μου είχα συνηθίσει να βλέπω μόνο μερικούς γνωστούς ρακοσυλλέκτες γύρω από τους κάδους, που έμοιαζαν περισσότερο σαν τύποι βγαλμένοι από τα μυθιστορήματα του Βίκτορος Ουγκώ και του Καρόλου Ντίκενς. Το επόμενο διάστημα είδα και άλλους καλοντυμένους και ξυρισμένους κύριους να ψάχνουν κάδους στην πόλη μου. Και κάποια στιγμή θυμήθηκα την εικόνα του έκπτωτου πια χρηματιστή μου να αναλύει την σημασία των κάδων σκουπιδιών σε μένα τον έκπτωτο, επίσης, μέτοχο. "Βλέπεις αυτούς τους κάδους;" μου είπε ο χρηματιστής. " Τους κατασκευάζει η εταιρεία ΚΑΔΟΠΛΕΞ, που έχει το μονοπώλιο στην αγορά . Σκέψου τις πιθανότητες κέρδους...". Και α...